مستأجران همدانی مستأصل میان ودیعه‌های سنگین و اجاره‌های فزاینده

به گزارش خبرگزاری تسنیم از همدان، تاریخ روی روزهای اول مهرماه 1405 جاخوش کرده و یکی از روزهای پاییز در بازار مسکن همدان است. پشت شیشه بنگاه‌های املاک، فایل‌های اجاره ردیف شده‌اند، چند برگه با متراژ، تعداد اتاق‌ها، مبلغ ودیعه و اجاره ماهانه، اعداد روی کاغذ کوچک‌اند، اما برای کسی که دنبال خانه می‌گردد، هر کدام می‌تواند به معنای چند ماه بیشتر کار کردن، کنار گذاشتن پس‌انداز یا حذف بخشی از هزینه‌های زندگی باشد.

داخل یکی از بنگاه‌ها، زن و مردی نشسته‌اند و مشاور املاک چند فایل را روی میز جابه‌جا می‌کند. سؤال زن کوتاه است: «پول پیش چقدر؟» مشاور عددی می‌گوید. زن چند لحظه سکوت می‌کند و بعد می‌پرسد: اگه کمتر بدیم، اجاره چقدر می‌شه؟این پرسش ساده، حال‌وهوای این روزهای بازار اجاره را خوب نشان می‌دهد، مستأجر دیگر فقط دنبال خانه نیست، دنبال ترکیبی از ودیعه و اجاره است که بتواند با درآمد ماهانه‌اش جور دربیاورد.

یک حساب‌وکتاب دائمی

در بازار اجاره، دو عدد مدام مقابل چشم مستأجر قرار می‌گیرند، پول پیش و اجاره ماهانه، اگر ودیعه بیشتر باشد، فشار اجاره کمتر می‌شود اما تأمین همان پول پیش برای خانواده‌ای که پس‌انداز محدودی دارد، خودش یک مسئله بزرگ است. اگر ودیعه پایین‌تر باشد، اجاره بالا می‌رود و مستأجر باید هر ماه بخش بیشتری از حقوقش را به صاحبخانه بدهد.

قیاسوند، یکی از مشاوران املاک در سطح شهر همدان، درباره حال‌وهوای این روزهای بازار اجاره می‌گوید: بسیاری از مستأجران قبل از آنکه درباره محله، متراژ، امکانات یا حتی سن ساختمان سؤال کنند، اول از همه سقف توان مالی خودشان را مشخص می‌کنند اینکه چقدر پول پیش دارند و بیشتر از چه مبلغی در ماه نمی‌توانند اجاره پرداخت کنند.

به گفته وی، در گذشته ممکن بود مستأجر ابتدا چند فایل را ببیند، درباره محله و امکانات خانه پرس‌وجو کند و بعد سراغ قیمت برود، اما حالا برای بخشی از مراجعه‌کنندگان، ماجرا از عدد شروع می‌شود. مستأجر می‌آید و تقریباً از همان ابتدا می‌گوید این مقدار پول پیش دارم‌ یا بیشتر از این نمی‌توانم اجاره بدهم و مشاور باید جست‌وجوی خانه را بر اساس همان عددها آغاز کند.

قیاسوند ادامه می‌دهد: خیلی وقت‌ها مستأجر خانه‌ای را می‌پسندد، اما وقتی مبلغ ودیعه و اجاره را می‌شنود، مجبور می‌شود از آن گزینه صرف‌نظر کند و سراغ فایل‌های ارزان‌تر برود. بعضی‌ها هم برای اینکه اجاره ماهانه پایین‌تری داشته باشند، حاضرند پول پیش بیشتری جور کنند.

این مشاور املاک معتقد است همین موضوع باعث شده انتخاب خانه برای بخشی از مستأجران از همان ابتدا با یک «خط قرمز مالی» شروع شود، خط قرمزی که اجازه نمی‌دهد مستأجر صرفاً بر اساس نیاز یا سلیقه‌اش خانه انتخاب کند.

وی می‌گوید:  مستأجران حالا بیش از گذشته بین دو گزینه در رفت‌وآمد هستند یا باید ودیعه بیشتری فراهم کنند و فشار اجاره ماهانه را کاهش دهند، یا با پول پیش کمتر، اجاره بیشتری بپردازند. در هر دو حالت، بخش قابل توجهی از درآمد یا پس‌انداز خانوار درگیر هزینه مسکن می‌شود.

به گفته قیاسوند، نتیجه این وضعیت را می‌توان در رفتار مراجعه‌کنندگان هم دید، مستأجری که شاید در ابتدا به دنبال خانه دوخوابه در یک محله مشخص بوده، بعد از شنیدن قیمت‌ها سراغ واحد کوچک‌تر می‌رود یا محدوده جست‌وجوی خود را تغییر می‌دهد. برخی نیز برای پایین آوردن هزینه، از بعضی امکانات خانه یا حتی موقعیت مکانی موردنظرشان صرف‌نظر می‌کنند.

وی می‌افزاید: برای خیلی‌ها دیگر سؤال اصلی این نیست که خانه ایده‌آلشان کجاست؛ سؤال این است که با پولی که دارند، چه خانه‌ای می‌توانند اجاره کنند.

وقتی متراژ خانه کوچک‌تر می‌شود

چند خیابان آن‌طرف‌تر، در محوطه خیابان بین‌النهرین یک خانواده همراه با مشاور املاک وارد خانه‌ای می‌شوند که برای فروش یا اجاره معرفی شده است. درِ خانه که باز می‌شود، نخستین چیزی که به چشم می‌آید، فضای جمع‌وجور پذیرایی است چند قدم بیشتر کافی است تا از یک طرف آن به طرف دیگر برسید. آشپزخانه کوچک است و اتاق‌ها هم به اندازه‌ای نیستند که بتوان انتظار فضای زیادی برای وسایل و زندگی یک خانواده داشت.

مشاور املاک درباره متراژ خانه توضیح می‌دهد و خانواده آرام‌آرام از اتاق‌ها عبور می‌کنند. اما برخلاف چیزی که شاید از یک بازدید معمول انتظار داشته باشیم، بحث اصلی درباره نورگیر بودن خانه، نقشه ساختمان یا حتی کیفیت کابینت‌ها نیست. پدر خانواده بیشتر از همه درباره رقم ودیعه و اجاره سؤال می‌کند و مادر، بعد از شنیدن مبلغ، دوباره درباره امکان تخفیف یا تغییر ترکیب پول پیش و اجاره می‌پرسد.

خانه‌ای که شاید چند سال قبل برای این خانواده کوچک محسوب می‌شد، حالا به گزینه‌ای قابل بررسی تبدیل شده است؛ نه اینکه نیازهای خانواده کمتر شده باشد، بلکه انتخاب‌های آنها محدودتر شده است.پدر خانواده هنگام بازدید نگاهی به اتاق کوچک‌تر می‌اندازد و می‌گوید اگر قرار باشد همین خانه را انتخاب کنند، باید بخشی از وسایلشان را کنار بگذارند. با این حال، مسئله اصلی همچنان قیمت است؛ اینکه آیا می‌توانند مبلغ ودیعه را تأمین کنند و بعد از آن، هر ماه از پس اجاره بربیایند یا نه!

سلیقه‌ای که با جیب تغییر می‌کند

مشاور املاک همراه خانواده می‌گوید: سلیقه خانواده‌ها با شرایط مالی که دارند تغییر کرده است خیلی از مراجعه‌کنندگان وقتی می‌آیند، ابتدا خانه‌ای با متراژ و امکانات مشخص می‌خواهند، اما وقتی قیمت فایل‌ها را می‌بینند، مجبور می‌شوند بعضی خواسته‌هایشان را حذف کنند.

به گفته وی، این تغییر فقط در متراژ خانه دیده نمی‌شود. بعضی مستأجران به سراغ محله‌های ارزان‌تر می‌روند، حتی اگر فاصله بیشتری با محل کار یا مدرسه فرزندان داشته باشد. برخی از داشتن پارکینگ صرف‌نظر می‌کنند، بعضی آسانسور را از فهرست خواسته‌هایشان حذف می‌کنند و گروهی نیز حاضر می‌شوند خانه قدیمی‌تر یا واحدی با امکانات کمتر اجاره کنند تا مبلغ ودیعه و اجاره با توان مالی‌شان نزدیک‌تر باشد.

وی ادامه می‌دهد: گاهی خانواده‌ای ابتدا دنبال یک خانه دوخوابه در محله‌ای مشخص است، اما بعد از دیدن قیمت‌ها می‌گوید یک خانه کوچک‌تر هم باشد اشکالی ندارد. یا محله را تغییر می‌دهد. در واقع خیلی‌ها دارند از خواسته‌هایشان کم می‌کنند تا بتوانند اصل اجاره‌نشینی را حفظ کنند.

دیگر انتخاب زیادی نداریم

مادر خانواده در حین بازدید می‌گوید: قبلاً وقتی خانه می‌دیدیم، اول به این فکر می‌کردیم که برای زندگی‌مان مناسب هست یا نه؟ الان اول قیمت را می‌پرسیم. اگر قیمت مناسب باشد، تازه می‌رویم سراغ اینکه خانه چند متر است و چه امکاناتی دارد.

وی با بیان اینکه خانواده‌شان ترجیح می‌داده در همین محدوده بماند، اما افزایش هزینه‌ها باعث شده گزینه‌هایشان محدودتر شود، می‌گوید: ما دوست داشتیم خانه بزرگ‌تری بگیریم، بچه‌ها هم هر کدام فضای بیشتری داشته باشند، ولی وقتی پول پیش و اجاره را حساب می‌کنیم، می‌بینیم از توانمان خارج است. مجبوریم متراژ پایین‌تر را بررسی کنیم.

پدر خانواده هم می‌گوید مسئله فقط پرداخت پول پیش نیست، اگر پول بیشتری برای ودیعه بگذاریم، باید ببینیم از کجا بیاوریم. اگر هم پول پیش کمتر بدهیم، اجاره بالا می‌رود، آخرش هر دو طرف برای ما فشار دارد.

اگر بمانیم، باید بیشتر بدهیم و اگر برویم، باز هم باید بیشتر بدهیم

در بنگاه معاملات ملک بحث تمدید قرارداد اجاره هم داغ است. مستأجری که یک سال در یک خانه زندگی کرده، حالا برای تمدید آمده و پیش از هر چیز نگران عدد جدید است.برای او جابه‌جایی هم راه‌حل ساده‌ای نیست. پیدا کردن خانه جدید یعنی دوباره کمیسیون، اسباب‌کشی، هزینه حمل وسایل و احتمالاً خرید وسایل مورد نیاز خانه. تازه اگر خانه‌ای با شرایط مشابه پیدا شود به همین دلیل، برخی مستأجران ترجیح می‌دهند افزایش اجاره خانه فعلی را بپذیرند حتی اگر این افزایش، فشار بیشتری به بودجه ماهانه‌شان وارد کند برای همین جمله‌ای که بارها در روایت‌های مردم شنیده می‌شود، معنا پیدا می‌کند که نه توان ماندن با این اجاره را داریم، نه توان جابه‌جا شدن را!

اجاره، تنها خرج خانه نیست

فشار اجاره زمانی بهتر دیده می‌شود که بعد از پرداخت آن، باقی‌مانده درآمد خانواده را هم ببینیم.مستأجر از بنگاه بیرون می‌آید، اما حساب‌وکتابش تمام نشده است. باید پول خرید خانه را هم بدهد گوشت، مرغ، برنج، میوه، قبض‌ها، هزینه رفت‌وآمد، درمان و مدرسه بچه‌ها.

اگر اجاره چند میلیون تومان بیشتر شود، این مبلغ باید از جایی جبران شود، برای یک خانواده، جبران ممکن است با کمتر خریدن گوشت باشد برای دیگری با حذف تفریح و سفر برای خانواده‌ای دیگر با عقب انداختن خرید لباس یا وسایل خانه، به همین دلیل، افزایش اجاره‌بها فقط یک عدد در قرارداد نیست، رقمی است که می‌تواند خودش را در سفره، سبد خرید و سبک زندگی خانواده نشان دهد.

مستأجر میان دو فشار

در گفت‌وگوهای بازار اجاره، یک واقعیت مدام تکرار می‌شود اینکه مستأجر میان دو فشار قرار گرفته است از یک طرف، ودیعه‌ای که برای تأمین آن باید پس‌انداز، قرض یا بخشی از دارایی خود را وارد قرارداد کند و از طرف دیگر، اجاره‌ای که باید ماه‌به‌ماه و بدون وقفه پرداخت شود، پول پیش سنگین، سرمایه خانواده را قفل می‌کند و اجاره سنگین، درآمد ماهانه را می‌بلعد‌ برای همین است که در بازار اجاره همدان، مسئله فقط «گران بودن خانه» نیست و مسئله این است که درآمد خانوار دیگر به آسانی با هزینه مسکن هماهنگ نمی‌شود.

بر همین‌اساس عصر که می‌شود، رفت‌وآمد در بنگاه‌ها بیشتر می‌شود، یکی برای تمدید آمده، یکی دنبال خانه جدید است و دیگری فقط قیمت‌ها را می‌پرسد، برگه‌های روی میز همچنان جابه‌جا می‌شوند؛ متراژ، ودیعه، اجاره اما پشت هر عدد، یک خانواده قرار دارد، خانواده‌ای که می‌خواهد در همان محله بماند تا بچه‌اش مدرسه‌اش را عوض نکند. خانواده‌ای که می‌خواهد از خانه کوچک‌تر به خانه بزرگ‌تر برود اما توانش را ندارد. زوج جوانی که هنوز به خرید خانه فکر نمی‌کند و فقط می‌خواهد از پس اجاره سال آینده بربیاید در چنین بازاری، مستأجر دیگر فقط به دنبال سقفی برای زندگی نیست دنبال سقفی است که بتواند هزینه‌اش را پرداخت کند و این شاید مهم‌ترین تصویر از حال‌وهوای بازار اجاره همدان باشد که انتخاب میان خانه‌ها، برای بسیاری از مستأجران به انتخاب میان ودیعه بیشتر یا اجاره سنگین‌تر تبدیل شده است از همینرو خانه برای بسیاری از خانواده‌ها، همان نقطه‌ای است که تمام حساب‌وکتاب زندگی از آن آغاز می‌شود اما این روزها همین سقف، برای بخشی از مستأجران به یکی از سنگین‌ترین هزینه‌های زندگی تبدیل شده است.

مشاهدات و روایت‌هایی که از بازار اجاره مطرح می‌شود، نشان می‌دهد فشار هزینه مسکن در کنار مخارج خوراک، قبوض، حمل‌ونقل و سایر هزینه‌های زندگی، سهم بیشتری از درآمد خانوار را به خود اختصاص داده است.

از حاشیه شهر تا مرکز قیمت چند؟

بازار اجاره همدان یکدست نیست، به عنوان مثال مطابق بررسی‌های میدانی خبرنگار ما خانه 60 متری در محوطه خیابان صدف با ودیعه 700 میلیون تومان با ماهی 15 میلیون بدون پارکینگ اجاره دادن می‌شود، خانه‌ای 85 متری را در منطقه شکریه‌ با 800 میلیون تا یک میلیارد تومان پول پیش و 15 تا 25 میلیون تومان اجاره بها،می‌توان اجاره کرد و در برخی مناطق دیگر از جمله جانبازان که قیمت واحد آپارتمان در چند ماه گذشته از 300 تا400  میلیون با ماهی 10 تا 15  میلیون بود امروز باید  400 میلیون تا یک میلیارد تومان با ماهی 20 تا25  میلیون تومان اجاره کرد که این موضوع نیازمند نظارت جدی مسؤولان است و باید فکری به حال ما مستأجران شود.

در مناطق بالای شهر نیز رهن کامل خانه با متراژ 80 تا 90 متر و امکاناتی از جمله پارکینگ اختصاصی و آسانسور حدود 3 تا 4 میلیارد تومان است و اجاره نیز با ودیعه یک میلیارد تا 2 میلیاردتومان و ماهیانه 10 تا30 میلیون منعقد می‌شود.

در برخی مناطق بنام همدان از جمله کوچه حکما نیز یک واحد مسکونی با ودیعه 7 تا 10 میلیارد و اجاره ماهیانه بین 100 تا150 میلیون تومان اجاره داده می‌شود، بنابراین خانه‌ای در محدوده مرکزی شهر، ملکی در محله‌های برخوردارتر و واحدی در مناطق کم‌تقاضاتر، حتی اگر متراژ مشابهی داشته باشند، الزاماً قیمت یکسانی ندارند، در مشاهدات میدانی بازار اجاره، معمولاً عواملی مانند دسترسی به مراکز درمانی و آموزشی، مسیرهای اصلی، وضعیت پارکینگ، آسانسور، سن بنا و کیفیت ساختمان در تعیین رقم اجاره نقش دارند برای همین، مستأجری که توان مالی محدودی دارد، اغلب ناچار است میان محله، متراژ و کیفیت خانه یکی را فدای دیگری کند.

اول اجاره را کنار می‌گذاریم بعد برای باقی هزینه‌ها برنامه‌ریزی می‌کنیم

روایت مستأجران از بازار اجاره، بیشتر از آنکه درباره متراژ و امکانات خانه باشد، درباره «توان پرداخت» است، زهرا محمدی 59 ساله و سرپرست خانوار ساکن خیابان تختی است است و به خبرنگار ما می‌گوید: خیلی وقته خرید خانه برای نسل با وضعیت جدید سخت شده و نهایت هنر ما این است که بتوانیم خانه‌ای را رهن و اجاره کنیم.

وی کمی مکث می‌کند و ادامه می‌دهد: وقتی قیمت خانه‌ها رو می‌بینیم، اصلاً نمی‌شه به خرید فکر کرد. باید اول ببینیم برای پول پیش چقدر داریم و بعد حساب کنیم ماهی چقدر می‌تونیم اجاره بدیم. خیلی وقت‌ها خونه‌ای که از نظر شرایط زندگی مناسب ماست، از نظر قیمت از توان ما خارجه.

محمدی درباره جست‌وجوی خانه نیز می‌گوید: آدم اول که دنبال خانه  می‌گردد دوست دارد یک جای مناسب پیدا کند ، ولی وقتی قیمت‌ها را می‌بینذ، مجبور می‌شود‌از خواسته‌هایش کوتاه بیاد و با خود می‌گوید حالا این خونه کوچیک‌تر باشه، اشکالی ندارد، محله‌اش دورتر باشه، اشکالی ندارد فقط اجاره‌اش از توانم بیشتر نباشد!

به گفته وی همین شرایط باعث شده مفهوم «خانه مناسب» برای بسیاری از مستأجران تغییر کند و خانه مناسب دیگر الزاماً خانه‌ای با متراژ بیشتر، محله بهتر یا امکانات کامل نباشد خانه‌ای باشدکه بتوانند پول پیش آن را جور کنند و اجاره ماهانه‌اش را سر موعد بپردازند.

محمد احمدی ساکن خیابان طالقانی شهروند دیگری است که از شرایط زندگی خود می‌گوید و ادامه‌می‌دهد:  با از دست دادن شغل و افزایش هزینه اجاره، ادامه زندگی برایش دشوار شده است.

وی معتقد است در حالی که درآمدش کاهش یافته، هزینه‌های ضروری زندگی همچنان روندی افزایشی داشته و به‌ویژه افزایش اجاره‌بها فشار بیشتری بر او وارد کرده است و می‌گوید: بخش قابل توجهی از توان مالی‌اش صرف تأمین هزینه مسکن می‌شود و همین مسئله، تأمین سایر نیازهای روزمره را دشوارتر کرده است.

وی ادامه می‌دهد: پیدا کردن شغل جدید نیز به آسانی امکان‌پذیر نبوده و فاصله میان درآمد و هزینه‌های زندگی روزبه‌روز بیشتر شده است بنابراین ادامه این وضعیت، برای خانوارهایی که منبع درآمد ثابت و پس‌انداز قابل توجهی ندارند، فشار مضاعفی ایجاد می‌کند و آنها را ناچار می‌سازد از بخشی از نیازها و مخارج ضروری خود صرف‌نظر کنند.

خانه 65 متری،250  میلیون بیشتر برای پول پیش و 11 میلیون افزایش اجاره

زهرا پرتو معلم بازنشسته و ساکن خیابان آزاد شرقی می‌گوید: صاحبخانه 250 میلیون تومان به مبلغ ودیعه و 11 میلیون تومان به اجاره ماهانه اضافه کرده است.

وی ادامه می‌دهد: خانه‌ای که در آن سکونت دارم تنها 65 مترمربع مساحت دارد، اما افزایش همزمان مبلغ ودیعه و اجاره ماهانه، تأمین هزینه مسکن را برایم دشوار کرده است. 

به گفته این معلم بازنشسته، افزایش هزینه اجاره در شرایطی اتفاق افتاده که درآمد او ثابت است و متناسب با رشد هزینه‌های مسکن افزایش پیدا نمی‌کند و ادامه می‌دهد: برای خانوارهایی که درآمد ثابت دارند، چنین افزایش‌هایی می‌تواند بخش قابل توجهی از درآمد ماهانه را صرف هزینه مسکن کند و امکان تأمین سایر مخارج ضروری زندگی را کاهش دهد بنابراین  پیدا کردن خانه‌ای با اجاره مناسب‌تر نیز به دلیل افزایش عمومی قیمت مسکن و اجاره‌بها، کار ساده‌ای نیست.

نگرانی بزرگ‌تر از قیمت امروز، ترس از قیمت فرداست

بنابرانچه روایت شد، یکی از مهم‌ترین بخش‌های روایت مستأجران، فقط گرانی فعلی نباشد بلکه ناتوانی در پیش‌بینی آینده باشد، در روایت‌های عنوان شده، پرسش‌هایی درباره وضعیت اقتصادی، احتمال افزایش دوباره قیمت‌ها و آینده بازار دیده می‌شود.

مریم اسدی، کارمند یکی از ادارات دولتی، از دشواری تأمین هزینه‌های زندگی در شرایط افزایش مداوم قیمت‌ها می‌گوید و با اشاره به وضعیت درآمد و مخارج ماهانه خود می‌گوید: این ماه با این تورم به خرید نرسید؛ نهایتاً توانستم اجاره خانه و شارژ را پرداخت کنم.

اسدی ادامه می‌دهد: افزایش هزینه‌های روزمره باعث شده بخش عمده درآمد ماهانه‌اش صرف هزینه‌های ثابت مسکن شود و برای خریدهای ضروری و تأمین سایر نیازهای زندگی، مبلغ چندانی باقی نماند. به گفته او، هزینه‌هایی مانند مواد غذایی، لوازم مصرفی و سایر مخارج روزمره در کنار اجاره و شارژ، فشار بیشتری به بودجه خانوار وارد کرده‌اند.

وی می‌گوید: در چنین شرایطی، حتی با داشتن شغل و درآمد ثابت، مدیریت هزینه‌های ماهانه دشوار شده و گاهی ناچار است خرید برخی اقلام را به تعویق بیندازد یا از بعضی مخارج صرف‌نظر کند. 

این روایت‌ها، فارغ از اینکه مربوط به کدام شهر و ملک هستند، یک واقعیت مهم درباره فشار بازار اجاره را نشان می‌دهند اینکه برای مستأجر، افزایش همزمان ودیعه و اجاره می‌تواند به مراتب سنگین‌تر از یک افزایش ساده در مبلغ ماهانه باشد، بنابراین در بازار اجاره همدان نیز تفاوت محله، سن بنا، امکانات، دسترسی به مراکز شهری، پارکینگ و آسانسور و البته شرایط مالک و مستأجر، رقم نهایی قرارداد را تغییر می‌دهد. به همین دلیل نمی‌توان یک رقم واحد را به عنوان «اجاره همدان» اعلام کرد اما مسئله اصلی برای بسیاری از خانوارها، نه فقط رقم قرارداد، بلکه نسبت آن رقم با درآمد ماهانه است، وقتی بخش بزرگی از درآمد صرف اجاره شود، کوچک‌ترین افزایش قیمت در سایر بخش‌های زندگی می‌تواند تعادل اقتصادی خانواده را به هم بزند.

بازار اجاره، میان قانون و توافق مالک و مستأجر

یکی از بحث‌های مهم در بازار اجاره، رعایت سقف‌های قانونی افزایش اجاره‌بهاست، در همین زمینه علی وحدت طلب رئیس اتحادیه مشاوران املاک به تسنیم گفت: مشاهدات میدانی در برخی مناطق نشان می‌دهد سقف اعلام‌شده در همه مناطق به یک اندازه رعایت نمی‌شود و در برخی مناطق حتی افزایش‌ها کمتر از سقف تعیین‌شده بوده است.

وی با اشاره به اینکه برای مهار این وضعیت، علاوه بر نظارت و برخورد قانونی، فرهنگ‌سازی اجتماعی نیز ضروری است گفت: ما باید به فرهنگ گذشتگانمان برگردیم و کمی انصاف به خرج دهیم، بازار مسکن تحت تأثیر مجموعه‌ای از عوامل اقتصادی، ساخت‌وساز، هزینه‌های تولید و رفتارهای اجتماعی شکل می‌گیرد.

رئیس اتحادیه مشاوران املاک همدان با طرح پیشنهاد نرخ‌های منطقه‌ای، عنوان کرد: نرخ‌های منطقه‌ای به‌تنهایی پاسخ‌گوی همه شرایط نیست؛ موقعیت ملک، متراژ، سال ساخت، طبقه، شمالی یا جنوبی بودن و نوع ساختمان، همگی در قیمت نهایی اثرگذارند.

وی افزود: اگر قرار است سقف یا چارچوبی برای اجاره‌بها تعیین شود، این تصمیم باید پشتوانه کارشناسی، ضمانت اجرایی و امکان برخورد با تخلف داشته باشد و کارگروه‌های تخصصی باید پیش از آغاز فصل جابه‌جایی فعال شوند تا مدیریت بازار از حالت واکنشی خارج شود.

وی در بخش دیگری از سخنان خود، نقش رسانه‌ها را در اصلاح فرهنگ عمومی مهم دانست و گفت: بازگشت به روحیه همدلی، انصاف و رعایت حال همسایه و هم‌وطن می‌تواند بخشی از فشار موجود در بازار اجاره را کاهش دهد.

رئیس اتحادیه مشاوران املاک همدان با بیان اینکه گاهی مشکلات بازار مسکن به گردن صنف مشاوران املاک انداخته می‌شود گفت: واقعیت این است که مشاور املاک در بسیاری از موارد تعیین‌کننده نهایی قیمت نیست و نمی‌توان همه مشکلات بازار را متوجه این صنف دانست.

برای اجاره بهای مسکن در همدان سقف تعیین شود

در همین زمینه رئیس کمیسیون برنامه، بودجه شورای شهر همدان از دادستان درخواست دارد با ورود به موضوع اجاره مسکن، سقف مشخصی برای افزایش ودیعه و اجاره‌بها تا پایان شرایط فعلی تعیین شود.

اکبر کاووسی بیان اینکه مهم‌ترین مطالبه مطرح شده از سوی مردم، افزایش قابل توجه ودیعه و اجاره‌بهای مسکن است، افزود: متأسفانه در شرایط کنونی شاهد افزایش‌های چشمگیر در این حوزه هستیم که فشار مضاعفی را به مستأجران وارد کرده است بنابراین از دادستان و ریاست دادگستری استان درخواست می‌شود با ورود به این موضوع، سقف مشخصی برای افزایش ودیعه و اجاره‌بها تا پایان شرایط فعلی تعیین شود و این موضوع در شورای تأمین استان با محوریت استاندار مورد بررسی قرار گیرد.

مسئله فقط گران شدن خانه نیست

به گزارش تسنیم، آنچه از کنار هم گذاشتن روایت‌های مردمی، مشاهدات بازار و دیدگاه‌های کارشناسی به دست می‌آید، این است که مسئله اجاره‌بها را نمی‌توان فقط با یک عدد توضیح داد، مشکل اصلی زمانی شکل می‌گیرد که هزینه مسکن سریع‌تر از توان مالی خانوار افزایش پیدا کند در چنین شرایطی، مستأجر برای جبران فاصله میان درآمد و هزینه، ناچار به تغییر سبک زندگی از کوچک‌تر کردن خانه و انتخاب محله ارزان‌تر گرفته تا حذف بخشی از هزینه‌های خوراک، تفریح و سایر نیازهای خانوار می‌شوذ.

روایت‌های مردم در گفت‌و‌گوهای مردمی نیز تصویری مشابه ارائه می‌کنند، نگرانی از تمدید قرارداد، ترس از افزایش ودیعه و اجاره، کاهش قدرت خرید و احساس ناتوانی در برنامه‌ریزی برای آینده، اما برای ترسیم تصویری دقیق از بازار اجاره همدان، روایت مردم باید در کنار داده‌های رسمی قرار گیرد از میزان افزایش قراردادهای تمدیدی و جابه‌جایی مستأجران گرفته تا میانگین واقعی ودیعه و اجاره در مناطق مختلف شهر، در نهایت، پشت تمام اعداد و درصدها، خانواده‌ای قرار دارد که شب هنگام پای حساب‌وکتاب می‌نشیند و اول از همه یک عدد را کنار می‌گذارد: پول اجاره خانه!

انتهای پیام/