یادداشت|شهیدی که رهبر انقلاب خواست نامش فراموش نشود

به گزارش خبرگزاری تسنیم از کردستان، گاهی یک جمله کوتاه، از ده‌ها مراسم و صدها بیانیه اثرگذارتر است. وقتی رهبر انقلاب در میان انبوه نام‌ها، از یک شهید به‌صورت ویژه یاد می‌کنند و می‌گویند «او را معرفی کنید»، این فقط یک توصیه عاطفی نیست؛ یک نشانی است. نشانیِ مردی که شاید سال‌ها در سکوت زیسته، اما وزن مجاهدتش آن‌قدر سنگین بوده که امروز بر زبان رهبر انقلاب جاری می‌شود.

نام «شهید صادق زرین» تا همین روزها برای بسیاری ناشناخته بود؛ مردی از جنس همان سربازان خاموش امنیت، که نه دنبال دیده‌شدن بودند و نه اهل روایت‌سازی از خود. اما حالا، پس از شهادت، رهبر انقلاب بر معرفی او تأکید می‌کنند؛ تأکیدی که معنای بزرگی در دل خود دارد: کشور هنوز بر دوش مردانی ایستاده که بی‌ادعا جان می‌دهند اما نام نمی‌خواهند.

پس از دستور اخیر رهبری درباره این شهید والامقام تحقیق کردم؛ شهید صادق زرین از شهدای وزارت اطلاعات و از دوستان و همراهان نزدیک رهبر انقلاب بود؛ مجاهدی که در روز سوم جنگ تحمیلی رمضان به شهادت رسید و سال‌ها در میدان‌های سخت امنیتی، فرهنگی و انقلابی ایفای نقش کرد.

او اهل رشت بود؛ متولد نسلی که انقلاب را نه در شعار، بلکه در میدان فهم کرد. نسلی که جنگ، امنیت، ترور، نفوذ و فتنه را با گوشت و پوست لمس کرد و برای حفاظت از کشور، زندگی آرام را کنار گذاشت. گفته می‌شود شهید زرین تنها 41 سال داشت، اما کارنامه‌ای از مجاهدت خاموش برجا گذاشت که بسیاری از آن‌ها هرگز رسانه‌ای نشد.

در روزگاری که برخی مسئولان برای کوچک‌ترین اقدامات خود ده‌ها دوربین و تریبون می‌خواهند، مردانی مانند صادق زرین سال‌ها در سکوت خدمت کردند؛ بی‌آنکه حتی خانواده‌هایشان بدانند دقیقاً در چه میدان‌هایی درگیرند. این همان مکتب امنیتِ مؤمنانه در جمهوری اسلامی است؛ امنیتی که نه بر نمایش، بلکه بر اخلاص بنا شده است.

صادق زرین؛ فقط یک مأمور امنیتی نبود

اشتباه است اگر شهید زرین را صرفاً یک نیروی امنیتی بدانیم. روایت‌های منتشرشده نشان می‌دهد او در حوزه‌های فرهنگی، رسانه‌ای و جبهه تبیین نیز فعال بود؛ از همکاری با صداوسیما گرفته تا مشارکت در برگزاری کنگره‌های ملی شهدا و حضور در مأموریت‌های حساس در مناطق مختلف کشور از جمله کردستان.

همین چندوجهی بودن شخصیت او اهمیت دارد؛ اینکه یک نیروی انقلابیِ تراز، فقط در اتاق‌های بسته امنیتی تعریف نمی‌شود. او هم میدان را می‌شناخت، هم فرهنگ را، هم جنگ روایت‌ها را. این همان الگویی است که امروز کشور بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد؛ نیروهایی که هم بصیرت دارند، هم اخلاص، هم توان اقدام.

ویژگی برجسته شهید زرین را باید در «گمنامیِ آگاهانه» جست‌وجو کرد. بعضی‌ها دیده نمی‌شوند چون کاری نکرده‌اند؛ بعضی‌ها اما دیده نمی‌شوند چون همه عمر مراقب بوده‌اند کار برای خدا بماند. شهید زرین از جنس دوم بود.

در فضای امروز کشور که گاهی هیاهو جای حقیقت را گرفته و برخی چهره‌ها بیش از آنکه دغدغه خدمت داشته باشند نگران دیده‌شدن هستند، بازخوانی زندگی چنین شهدایی یک ضرورت ملی است. جامعه باید بداند امنیت این کشور فقط محصول تجهیزات و ساختارها نیست؛ محصول خون مردانی است که حتی نامشان هم تا لحظه شهادت در حاشیه مانده است.

چرا رهبر انقلاب بر معرفی او تأکید کردند؟

این سؤال مهمی است. رهبر انقلاب هزاران شهید را می‌شناسند؛ اما چرا امروز نام صادق زرین را به میان می‌آورند؟

پاسخ را باید در یک واقعیت تلخ جست‌وجو کرد: جامعه ما گاهی قهرمانان واقعی خود را دیر می‌شناسد. رسانه‌ها پر شده‌اند از چهره‌های پرزرق‌وبرق، اما مردان میدان‌های سخت امنیت و مجاهدت در سکوت می‌مانند. تأکید رهبری بر معرفی شهید زرین، در واقع بازگرداندن تراز قهرمانی به جامعه است؛ اینکه الگوی جوان ایرانی باید مردی باشد که برای کشور جان داد.

شهید زرین نماد نسلی است که امنیت ایران را با جان خود بیمه کرد؛ نسلی که اگر در میدان نبود، امروز شاید کشور درگیر آشوب، نفوذ و تجزیه بود. این حقیقتی است که باید بی‌پرده گفته شود.

امروز بزرگ‌ترین ادای دین به شهید صادق زرین، فقط برگزاری مراسم و نصب بنر نیست. باید مکتب او معرفی شود؛ مکتب اخلاص، ولایت‌مداری، گمنامی، شجاعت و مجاهدت بی‌وقفه.

نام شهید صادق زرین شاید تا دیروز برای بسیاری ناآشنا بود، اما وقتی رهبر انقلاب بر معرفی او تأکید می‌کنند، یعنی کشور با شخصیتی فراتر از یک شهید عادی روبه‌رو است؛ با مردی که عمر خود را بی‌صدا خرج امنیت، انقلاب و مردم کرد.

رسانه‌ها، نهادهای فرهنگی و دستگاه‌های مسئول امروز وظیفه دارند زندگی، منش و مجاهدت این شهید را به نسل جوان معرفی کنند. کوتاهی در معرفی چنین الگوهایی، یعنی میدان دادن به بدخواهان و کم‌عمقی که آینده فرهنگی کشور را تهدید می‌کنند.

شهید صادق زرین از آن مردانی بود که شاید در زمان حیات کمتر دیده شد، اما پس از شهادت، رهبر انقلاب نامش را بر زبان آوردند تا ملت بداند امنیت و اقتدار ایران، هنوز بر شانه‌های مردان مخلص و گمنامی ایستاده است که بی‌هیاهو جان می‌دهند و تاریخ را می‌سازند.

یادداشت از: رامیار غفاری، مسئول نمایندگی خبرگزاری تسنیم در کردستان

انتهای پیام/481