عرفه؛ تجلیگاه خودشناسی و مسیر رسیدن به قرب الهی

نماینده مردم استان کرمان در مجلس خبرگان گفت: عرفه؛ تجلیگاه خودشناسی، رسیدن به قرب الهی و رهایی از ذلت است.

استانها

به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرمان، امروز، نهم ذی‌الحجه، روز عرفه، روزی است که پیوندی عمیق میان نیایش بندگان و وعده عید سعید قربان برقرار می‌کند. در این روز دل‌های مؤمنان از صحرای عرفات تا کربلای معلی و جای‌جای سرزمین‌های اسلامی، یک‌صدا به سوی ملکوت پر می‌کشد تا در جویبار زلال معرفت، گرد و غبار غفلت را از چهره جان بشویند.

عرفه فرصتی است تا انسان در پیوند میان خودشناسی و خداشناسی، جایگاه حقیقی خویش را در هستی بازیابد و با عبور از تعلقات دنیوی، مقدمات لازم برای قربانی کردن نفس را در عید قربان فراهم آورد. این روز در نگاه اندیشمندان اسلامی، نه صرفاً یک مراسم عبادی، بلکه مکتبی برای تربیت انسانِ ترازِ مکتب توحید و نهادینه کردن صفات انسانی و الهی است.

عرفه؛ آغازی بر شناخت ذات حق از طریق خودشناسی

آیت‌الله احمد شیخ‌بهایی، نماینده مردم استان کرمان در مجلس خبرگان رهبری، ضمن تبیین اهمیت جایگاه روز عرفه، تصریح کرد: اگرچه نام «عید» بر این روز نهاده نشده، اما روح و حقیقت این روز، عیدِ بزرگ مسلمانان است؛ چرا که همه آحاد جامعه، اعم از حجاج بیت‌الله‌الحرام در عرفات، زائران کربلا و مردم در شهرها، به یک نقطه واحد پیوند می‌خورند که همان مسیر خودشناسی برای شناخت ذات مقدس الهی است.

وی تأکید کرد: خودشناسی واقعی زمانی حاصل می‌شود که انسان جایگاه محدود خود را در پهنه هستیِ ازلی و ابدی درک کرده و بداند که تمام هستی، تجلی صفات خداوند است و وظیفه خطیر او در این مقطع کوتاه دنیوی، بندگی و حرکت در صراط مستقیم است.

اصالت در معرفت؛ نگاه به خدا به جای غرق شدن در آثار

آیت‌الله شیخ‌بهایی با استناد به مضامین عالی دعای عرفه حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، بر عبور از ظاهر‌بینی تأکید کرد و افزود: معرفت واقعی در این دعا به زیبایی تجلی یافته است؛ آنجا که امام (ع) می‌فرمایند «خدایا! مرا به آثار محول مکن»، بدین معنا که انسان نباید برای اثبات وجود خدا، خود را درگیر استدلال‌های ذهنی یا نظاره بر کوه و دشت کند، بلکه باید به مرحله‌ای برسد که چون خدا را باور دارد، در هر چه می‌بیند، نشان از قامت رعنای حضرت حق باشد.

وی افزود: راه رسیدن به این مرحله، نه استدلال ریاضی و نه چشم ظاهری، بلکه تنها راه عشق و محبت است؛ عشقی که اگر در وجود انسان شعله‌ور شود، تمام ذرات عالم را مظهر ظهور الهی می‌بیند.

عزت و هیهات من الذله؛ ثمره شیرین عشق به خدا

نماینده مردم استان کرمان در مجلس خبرگان رهبری در بخش دیگری از بیانات خود با اشاره به شخصیت متعالی امام حسین (ع)، تصریح کرد: نقطه اوج این عرفان، تجلی آن در رفتار و کنش اجتماعی است. کسی که قلبش سرشار از عشق و محبت خدا باشد، این عشق را در سجده‌های طولانی، پرهیز از گناه و رذائل اخلاقی، و در نهایت در ایستادگی در برابر ظلم و ستم نشان می‌دهد.

آیت‌الله شیخ‌بهایی خاطرنشان کرد: امام حسین (ع) همان‌گونه که در شب عاشورا محو در مناجات با پروردگار بود، در ظهر عاشورا نیز در برابر دریایی از سپاهیان دشمن، فریاد «هیهات من الذله» سر داد.

وی در پایان، درس بزرگ عرفه برای امت اسلامی را درس «عزت برخاسته از بندگی» دانست و گفت: ما در برابر عظمت خداوند خود را هیچ می‌انگاریم و سر به سجده می‌ساییم، اما همین بندگانِ خاضع در برابر خدا، در مقابل غیرِ خدا مشت گره کرده و در برابر هرگونه ظلم و ذلت می‌ایستند؛ چرا که خدای متعال ذلت را برای مؤمن نپسندیده و ما چون عاشقِ چنین خدایی هستیم، زیر بار هیچ ذلتی نخواهیم رفت.

نماینده مردم استان کرمان در مجلس خبرگان رهبری در خاتمه بر لزوم بهره‌گیری از دعاهای ارزشمند امام سجاد (ع) در صحیفه سجادیه و دعای عرفه امام حسین (ع) برای تعمیق این باورها تأکید کردند.

انتهای پیام/511/