3 چالش جدی گل و گیاه‌کاران رامسر/ تولیدکنندگان چه می‌خواهند؟

به گزارش خبرگزاری تسنیم از ساری، رامسر را بیشتر با طبیعت، جنگل، دریا و ظرفیت‌های گردشگری می‌شناسند، اما پشت این تصویر گردشگری، ظرفیت دیگری در حال شکل‌گیری است که می‌تواند بخشی از اقتصاد شهرستان را از وابستگی به خدمات و گردشگری فاصله دهد؛ صنعتی که اگر موانع آن برطرف شود، هم اشتغال ایجاد می‌کند، هم ارزش افزوده بالایی دارد و هم می‌تواند راهی به بازارهای صادراتی باز کند.

صنعت گل و گیاه زینتی در رامسر امروز 68 هکتار از اراضی شهرستان را در اختیار دارد که 65 هکتار آن به تولید در فضای باز و بخش دیگری به فعالیت در فضای بسته اختصاص یافته است. وجود تولیدکنندگان باسابقه، شرایط اقلیمی مناسب و نزدیکی به بازارهای مصرف، مجموعه‌ای از مزیت‌ها را برای توسعه این بخش ایجاد کرده، اما تولیدکنندگان می‌گویند عبور از مرحله تولید محدود و رسیدن به یک صنعت رقابت‌پذیر، بدون حل مشکلات زیرساختی و اداری امکان‌پذیر نیست.

نشست تخصصی بررسی مسائل تولیدکنندگان گل و گیاه زینتی رامسر با حضور فرماندار، معاون فرماندار، مدیر جهاد کشاورزی، رؤسای دستگاه‌های اجرایی و جمعی از تولیدکنندگان برگزار شد؛ نشستی که برخلاف نگاه صرفاً حمایتی، بخشی از مشکلات روزمره فعالان این حوزه را روی میز مسئولان قرار داد و راهکارهایی برای کاهش موانع تولید مورد بررسی قرار گرفت.

آب؛ نخستین دغدغه تولیدکنندگان

یکی از مهم‌ترین موضوعات مطرح‌شده در این نشست، وضعیت منابع آب و تعیین تکلیف پرونده‌های مربوط به مجوزهای منابع آب و چاه‌های مورد نیاز واحدهای تولیدی بود.

تولید گل و گیاه، اگرچه در برخی روش‌های نوین می‌تواند مصرف آب را به شکل قابل توجهی کاهش دهد، اما همچنان به دسترسی پایدار و مطمئن به منابع آب نیاز دارد. به همین دلیل تولیدکنندگان ضمن تأکید بر ضرورت مدیریت منابع آب، خواستار حمایت بیشتر از روش‌های نوین آبیاری و افزایش بهره‌وری مصرف شدند.

در این نشست بر ضرورت تسریع در تعیین تکلیف پرونده‌های مرتبط با مجوزهای منابع آب تأکید شد تا واحدهای تولیدی بتوانند با اطمینان بیشتری برای توسعه فعالیت خود برنامه‌ریزی کنند.

این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که توسعه صنعت گل و گیاه بدون توجه به ظرفیت منابع آب می‌تواند در آینده با محدودیت‌های جدی روبه‌رو شود؛ بنابراین حرکت همزمان در دو مسیر «تأمین پایدار» و «افزایش بهره‌وری» یکی از الزامات توسعه این بخش خواهد بود.

بیمه نیروی کار؛ هزینه‌ای که تولیدکننده را تحت فشار قرار می‌دهد

مشکل دیگر فعالان این حوزه به هزینه‌های جاری و به‌ویژه هزینه بیمه نیروی انسانی مربوط می‌شود.گلخانه‌ها و واحدهای تولید گل و گیاه برای ادامه فعالیت خود به نیروی کار نیاز دارند و افزایش هزینه‌های مرتبط با نیروی انسانی می‌تواند مستقیماً بر قیمت تمام‌شده محصول اثر بگذارد. از همین رو تولیدکنندگان خواستار بررسی ظرفیت‌های قانونی برای کاهش فشار هزینه‌های بیمه نیروی کار در این واحدها شدند.

در شرایطی که توسعه اشتغال یکی از مزیت‌های مهم صنعت گل و گیاه محسوب می‌شود، کاهش فشار هزینه‌های تولید می‌تواند به حفظ اشتغال موجود و افزایش انگیزه سرمایه‌گذاری در این بخش کمک کند.

انرژی؛ دغدغه‌ای برای گلخانه‌داران

در واحدهای گلخانه‌ای، تأمین انرژی موضوعی حیاتی است و محدودیت در دسترسی به گاز می‌تواند فعالیت تولیدکنندگان را با مشکل مواجه کند؛ به‌ویژه در فصل سرد سال که تجهیزات گرمایشی نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ محصول دارند.

در این نشست، ضرورت برنامه‌ریزی برای تأمین به‌موقع سوخت جایگزین گاز در زمان اعمال محدودیت‌ها مورد تأکید قرار گرفت. همزمان، نوسازی تجهیزات گرمایشی و استفاده از فناوری‌های کم‌مصرف به‌عنوان یکی از راهکارهای کاهش هزینه انرژی مورد توجه قرار گرفت.

اما نوسازی تجهیزات برای بسیاری از تولیدکنندگان، به دلیل هزینه بالای سرمایه‌گذاری اولیه، ساده نیست. به همین دلیل پیشنهاد شد از ظرفیت بنیاد برکت و سایر نهادهای حمایتی برای ارائه تسهیلات کم‌بهره به تولیدکنندگان واجد شرایط استفاده شود.

این راهکار می‌تواند از یک سو هزینه مصرف انرژی را در واحدهای تولیدی کاهش دهد و از سوی دیگر، زمینه نوسازی تجهیزات فرسوده و حرکت به سمت تولید کم‌مصرف‌تر را فراهم کند.

مجوزها؛ گرهی که قرار است باز شود

بخشی از مشکلات تولیدکنندگان نه به زمین و آب و انرژی، بلکه به فرآیندهای اداری بازمی‌گردد؛ مسائلی که گاهی زمان و هزینه قابل توجهی را به فعالان اقتصادی تحمیل می‌کند.

بر اساس تصمیمات مطرح‌شده در این نشست، مقرر شد فرآیند صدور و تمدید مجوزهای فعالیت پرورش گل و گیاه در فضای باز از طریق نظام صنفی کشاورزی انجام شود.

همچنین پذیرش مجوزهای معتبر نظام صنفی از سوی ادارات آب و برق برای بهره‌مندی از تعرفه‌های کشاورزی، به‌عنوان موضوعی برای پیگیری دستگاه‌های مرتبط مطرح و نهایی شد.

اگر این تصمیمات در مرحله اجرا نیز با همان جدیتی که در نشست مطرح شده دنبال شود، می‌تواند بخشی از رفت‌وآمدها و فرآیندهای اداری تولیدکنندگان را کاهش داده و مسیر فعالیت آنها را شفاف‌تر کند.

رامسر فقط بازار محلی نمی‌خواهد؛ نگاه به صادرات است

مدیر جهاد کشاورزی رامسر معتقد است ظرفیت این شهرستان به بازار داخلی محدود نمی‌شود و تولیدکنندگان باسابقه و شرایط اقلیمی مناسب می‌توانند زمینه توسعه بازارهای صادراتی را نیز فراهم کنند.

البته رسیدن به بازارهای صادراتی تنها با افزایش سطح زیرکشت یا تعداد واحدهای تولیدی امکان‌پذیر نیست و موضوعاتی مانند کیفیت محصول، استمرار تولید، بسته‌بندی، حمل‌ونقل، بازارشناسی و کاهش هزینه تمام‌شده نیز در این مسیر اهمیت دارد.

از این منظر، رفع موانع آب و انرژی، کاهش هزینه‌های تولید، تسهیل مجوزها و حمایت از نوسازی تجهیزات را می‌توان حلقه‌های اولیه زنجیره‌ای دانست که در نهایت باید به افزایش تولید و حضور قدرتمندتر محصولات رامسر در بازارهای داخلی و خارجی منجر شود.

باغ گیاه‌شناسی؛ پیشنهادی برای پیوند تولید و گردشگری

یکی از پیشنهادهای متفاوت مطرح‌شده در این نشست، احداث باغ گیاه‌شناسی در رامسر بود؛ طرحی که می‌تواند صنعت گل و گیاه را از یک فعالیت صرفاً تولیدی فراتر برده و آن را به بخشی از ظرفیت گردشگری شهرستان تبدیل کند.

بر اساس این پیشنهاد، باغ گیاه‌شناسی می‌تواند محلی برای معرفی ظرفیت‌های تولیدی رامسر، آموزش و ترویج، نمایش گونه‌های گیاهی و توسعه گردشگری کشاورزی باشد.

رامسر به‌دلیل جایگاه گردشگری خود سالانه مقصد شمار زیادی از مسافران است و ایجاد چنین فضایی، در صورت انجام مطالعات کارشناسی و تأمین زیرساخت‌های لازم، می‌تواند ارتباط میان دو ظرفیت مهم شهرستان یعنی «کشاورزی» و «گردشگری» را تقویت کند.

با این حال، پیشنهاد احداث باغ گیاه‌شناسی هنوز در مرحله بررسی قرار دارد و برای تبدیل آن به یک پروژه اجرایی، نیازمند مطالعه کارشناسی، تعیین محل، برآورد هزینه و مشخص شدن متولی و شیوه تأمین منابع است.

68 هکتار؛ ظرفیتی که هنوز جای توسعه دارد

بر اساس اعلام جهاد کشاورزی، در حال حاضر 68 هکتار از اراضی شهرستان رامسر زیر کشت و فعالیت گل و گیاه زینتی قرار دارد که 65 هکتار آن در فضای باز و بخش باقی‌مانده در فضای بسته است.

این سطح در کنار تجربه تولیدکنندگان و ظرفیت اقلیمی شهرستان، یک پایه مناسب برای توسعه این صنعت محسوب می‌شود؛ اما افزایش سطح تولید زمانی می‌تواند به یک مزیت اقتصادی پایدار تبدیل شود که موانع موجود در مسیر تولید نیز همزمان برطرف شوند.

در واقع، مسئله امروز گل و گیاه رامسر فقط «افزایش تولید» نیست؛ مسئله مهم‌تر، فراهم کردن شرایطی است که تولیدکننده بتواند با آب پایدار، انرژی مطمئن، هزینه قابل مدیریت، تجهیزات به‌روز و فرآیند اداری شفاف فعالیت کند.

از تولید تا ارزش افزوده؛ مسیر پیش روی رامسر

فرماندار رامسر نیز در این نشست بر ضرورت توجه به ظرفیت‌های بخش گل و گیاه زینتی و همکاری دستگاه‌های متولی برای رفع موانع تولیدکنندگان تأکید کرد.اکنون بخش قابل توجهی از مسیر توسعه این صنعت به هماهنگی میان دستگاه‌هایی وابسته است که هرکدام بخشی از مسئله را در اختیار دارند؛ از جهاد کشاورزی و منابع آب گرفته تا دستگاه‌های خدمات‌رسان، نهادهای حمایتی و مجموعه مدیریت شهرستان.

اگر این هماهنگی به تصمیمات عملیاتی تبدیل شود، صنعت گل و گیاه می‌تواند یکی از مسیرهای ایجاد اشتغال، افزایش ارزش افزوده و تنوع‌بخشی به اقتصاد رامسر باشد؛ اما اگر موانع تولید همچنان در مرحله جلسه و مصوبه باقی بماند، ظرفیت‌های موجود نیز لزوماً به توسعه واقعی منجر نخواهد شد.

رامسر امروز 68 هکتار ظرفیت فعال در حوزه گل و گیاه زینتی دارد؛ پرسش اصلی این است که این ظرفیت در سال‌های آینده قرار است به چند هکتار تولید، چه میزان اشتغال و چه سهمی از بازار داخلی و صادراتی برسد. پاسخ به این سؤال، بیش از هر چیز به این بستگی دارد که تصمیمات امروز برای آب، انرژی، بیمه، تسهیلات و مجوزها تا چه اندازه به اقدام عملی در میدان تولید تبدیل شود.

انتهای پیام/.