یادداشت| ریزگردهای سیستان و فاصله وعده‌های مدیران تا اقدام در میدان

خبرگزاری تسنیم ـ عباس نورزائی، کارشناس ارشد آب و خاک و فعال سیاسی و اجتماعی| در اسفندماه 1404، میلیون‌ها بیننده داخلی و خارجی شاهد گفت‌وگوی ویژه خبری از شبکه یک سیما بودند؛ گفت‌وگویی که در آن مدیرکل سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان و مدیرکل حفاظت محیط‌زیست، در برابر افکار عمومی، وعده دادند با انجام اقدامات اجرایی، ظرف سه سال آینده معضل ریزگردهای سیستان را سامان دهند. اکنون نزدیک به شش ماه از آن وعده گذشته است؛ اما پرسش مردم ساده و روشن است: چه اقدامی در میدان انجام شده است؟ 

تا امروز، در عرصه‌های بحرانی و کانون‌های گردوغبار، نشانه‌ای متناسب با ابعاد این بحران دیده نمی‌شود. در برنامه اخیر میزگرد خبری شبکه هامون نیز معاون امور عمرانی استاندار، عملاً بر عدم انجام اقدام مؤثر و اجرایی برای مهار ریزگردها صحه گذاشت. این در حالی است که ریزگردها طی ماه گذشته، همراه با گرمای طاقت‌فرسای منطقه، زندگی را برای مردم سیستان به شرایطی دشوار و گاه غیرقابل تحمل کشانده‌اند. 

وعده‌ای که باید از همان روز نخست به برنامه عملیاتی، بودجه مشخص، زمان‌بندی دقیق و حضور میدانی مدیران تبدیل می‌شد. مردم سیستان دیگر توان شنیدن وعده‌های کلی و آینده‌دار را ندارند؛ آنان می‌خواهند بدانند امروز چه کرده‌اید و فردا چه خواهید کرد؟ 

مسئله اصلی اینجاست که اگر در کشوری دیگر، دو مدیر ارشد در رسانه ملی و در برابر افکار عمومی چنین وعده‌ای می‌دادند و ماه‌ها بعد، هیچ نشانه‌ای از آغاز اقدامات عملی دیده نمی‌شد، احتمالاً موضوع با استعفا، برکناری یا دست‌کم پاسخ‌گویی جدی همراه بود. اما در اینجا، گویا بحران ریزگردها به اندازه جلسات تشریفاتی، عکس‌های یادگاری و فعالیت‌های رسانه‌ای اهمیت ندارد. 

مدیرکل حفاظت محیط‌زیست، در شرایطی که مردم انتظار دارند تمام ظرفیت دستگاه خود و دیگر نهادهای مسئول را برای اقدام در عرصه‌های بحرانی بسیج کند، نباید اولویت خود را از میدان به محافل و مناسبات اداری منتقل کند. مردم نیازمند عملیات مهار ریزگردها هستند، نه صرفاً گزارش تصویری، نشست‌های تشریفاتی و پررنگ‌سازی صفحات کانال‌های خبری و شبکه‌های اجتماعی. 

از سوی دیگر، جای تعجب دارد که در برنامه جامع توسعه استان نیز چنین بحران سهمگین و اولویت‌داری، آن‌گونه که باید، در مرکز توجه قرار نگرفته است. چگونه می‌توان از توسعه سخن گفت، وقتی هوا، آب، سلامت و امکان زندگی مردم در معرض تهدید قرار دارد؟ توسعه بدون توجه به زیست‌پذیری، توسعه نیست؛ صرفاً مجموعه‌ای از آمار، عناوین و وعده‌هاست. 

از یک سو وعده‌های فراوان داده می‌شود و از سوی دیگر، مردم در میدان با گردوغبار، بیماری، تعطیلی، گرمای شدید و دشواری زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در همین شرایط، ریاست محترم جمهوری دست استاندار را بالا می‌گیرد و او را نمونه‌ای از رضایت اجتماعی معرفی می‌کند. اما پرسش اینجاست: رضایت اجتماعی را چگونه و از کجا اندازه گرفته‌اید؟ آیا صدای مردم سیستان در روزهای طوفانی و غبارآلود شنیده شده است؟ 

مطالبه مردم روشن است:

• زمان‌بندی دقیق اجرای طرح مهار ریزگردها اعلام شود.

• بودجه، منابع مالی و دستگاه‌های مسئول به‌صورت شفاف معرفی شوند.

• گزارش ماهانه اقدامات میدانی در اختیار مردم قرار گیرد.

• مدیرانی که در برابر افکار عمومی وعده داده‌اند، شخصاً پاسخ‌گو باشند.

• برنامه جامع توسعه استان، بحران ریزگردها و زیست‌پذیری سیستان را در اولویت واقعی قرار دهد.

انتهای پیام/