چرا شهید رئیسی در دل مردم ماند؟

ماندگاری نام و یاد یک شخصیت در حافظهٔ جمعی جامعه، صرفاً حاصل جایگاه رسمی یا مسئولیت اجرایی او نیست.

استانها

به گزارش خبرگزاری تسنیم از بندرعباس، ماندگاری نام و یاد یک شخصیت در حافظهٔ جمعی جامعه، صرفاً حاصل جایگاه رسمی یا مسئولیت اجرایی او نیست؛ بلکه بیش از هر چیز، نتیجهٔ نوع نسبت او با مردم، صداقت در رفتار، و تداوم در خدمت است‌، در این میان، شهید آیت‌الله سید ابراهیم رئیسی توانست در مدت مسئولیت‌های مختلف خود، به‌ویژه در دوران ریاست‌جمهوری، جایگاهی متفاوت و ماندگار در دل بخش‌های گسترده‌ای از مردم پیدا کند؛ جایگاهی که پس از شهادت او نیز نه‌تنها کم‌رنگ نشد، بلکه در بسیاری از دل‌ها عمیق‌تر شد.

یکی از مهم‌ترین دلایل ماندگاری شهید رئیسی در دل مردم، روحیه‌ مردمی و بی‌تکلف او بود. او از آن دسته مدیرانی نبود که میان خود و مردم فاصله‌ای رسمی، سرد و دست‌نیافتنی ایجاد کند. حضور میان اقشار مختلف، شنیدن بی‌واسطهٔ سخن مردم، سفرهای استانی مکرر، و تلاش برای لمس مستقیم مشکلات، باعث شد تصویر او در ذهن جامعه، تصویر یک مسئول دور از دسترس نباشد؛ بلکه چهره‌ای نزدیک، آشنا و همراه شکل بگیرد. مردم معمولاً به کسی دل می‌بندند که احساس کنند درد آنان را می‌فهمد، و رئیسی دقیقاً از همین مسیر توانست اعتماد و محبت عمومی را جلب کند.

دومین عامل، اخلاص در نیت و صداقت در عمل بود. در فضای امروز که جامعه بیش از هر چیز از شعارهای بی‌عمل آسیب دیده است، مردم به‌سرعت میان گفتار و کردار مسئولان مقایسه می‌کنند. آنچه در مورد شهید رئیسی برجسته بود، این بود که بسیاری او را اهل نمایش نمی‌دانستند؛ بلکه او را مدیری می‌دیدند که می‌کوشید کار کند، نه اینکه فقط دربارهٔ کار سخن بگوید چنین تصویری، به‌ویژه میان مردم عادی، بسیار اثرگذار است. جامعه با احساس صداقت، رابطهٔ عاطفی برقرار می‌کند و همین احساس، ماندگاری می‌آفریند.

از سوی دیگر، توجه او به عدالت‌خواهی و محرومان نقش مهمی در محبوبیتش داشت، در فرهنگ ایرانی و اسلامی، دفاع از مستضعفان و رسیدگی به مناطق کم‌برخوردار، نه یک شعار سیاسی، بلکه یک ارزش بنیادین است شهید رئیسی در ذهن بسیاری از مردم، به‌عنوان مسئولی شناخته شد که به مناطق دورافتاده، روستاها و طبقات فراموش‌شده توجه می‌کرد و تلاش داشت فاصلهٔ مرکز و حاشیه را کاهش دهد. وقتی مردم احساس کنند مسئولان برای همهٔ جامعه هستند، نه‌فقط برای بخش‌های برخوردار، طبیعی است که محبتشان به آن مسئول عمیق‌تر می‌شود.

عامل دیگر، ساده‌زیستی و پرهیز از تجمل بود. در دوران او که فاصلهٔ میان سبک زندگی برخی مدیران و مردم، برای جامعه حساسیت‌برانگیز شده است، ساده‌زیستی شهید رئیسی پیام مهمی داشت: این‌که مسئولیت، فرصتی برای فاصله گرفتن از مردم نیست، بلکه مسئول را باید فروتن‌تر و متعهدتر کند مردم به چنین رفتاری احترام می‌گزارند؛ زیرا در آن، نشانه‌ای از صداقت و هم‌دردی می‌بینند.

همچنین نباید از شخصیت آرام، متین و کم‌حاشیهٔ او غافل شد. در دنیای پرهیاهوی سیاست، بسیاری از چهره‌ها با جنجال و منازعه شناخته می‌شوند؛ اما شهید رئیسی غالباً با وقار، آرامش و تمرکز بر کار معرفی می‌شد. این ویژگی، به‌خصوص برای بخش زیادی از جامعه که از تنش‌های بی‌حاصل خسته است، جذاب و اطمینان‌بخش بود. مردم معمولاً به کسانی اعتماد می‌کنند که در بحران‌ها، آرامش و ثبات نشان می‌دهند.

در نهایت، شهادت او در مسیر خدمت، معنای حضورش را در دل مردم تکمیل کرد، شهادت، در فرهنگ ایرانی ـ اسلامی، تنها پایان یک زندگی نیست؛ بلکه امضای نهایی بر صداقت یک مسیر است وقتی مردم می‌بینند یک مسئول تا آخرین لحظه در حال انجام وظیفه بوده و در مسیر خدمت جان باخته است، نگاهشان به او از سطح یک شخصیت سیاسی فراتر می‌رود و او را در مقام یک الگو و نماد می‌نشاند همین امر سبب شد شهید رئیسی نه‌تنها به‌عنوان یک رئیس‌جمهور، بلکه به‌عنوان یک «خادم» در حافظهٔ جمعی ماندگار شود.

شهید رئیسی در دل مردم ماند، چون به مردم نزدیک بود، برای مردم سخن نمی‌گفت بلکه برای مردم کار می‌کرد، ساده می‌زیست، به عدالت حساس بود، و تصویر یک مسئول متعهد و صادق را از خود به‌جای گذاشت ماندگاری او بیش از آنکه محصول تبلیغات باشد، نتیجهٔ نوع حضورش در جامعه بود؛ حضوری که با خدمت، اخلاص و مردمی‌بودن معنا پیدا کرد از همین رو، یاد او در ذهن بسیاری از مردم، نه یک خاطرهٔ گذرا، بلکه به‌عنوان نشانه‌ای از «مسئولیتِ صادقانه» باقی مانده است.

شهید آیت‌الله رئیسی، پاداش اخلاص خود را در عمل گرفت؛ او اهل نمایش و فیلم نبود، بلکه با زندگی ساده و بی‌‌آلایش خود، که یادآور زندگی مادرش بود، در عمل ثابت کرد که چگونه می‌توان با خانه‌ای حداقلی، کمتر از پنجاه متر، بدون جلب توجه به‌سمت مناصب یا آشنایان، به خدمت پرداخت. این سطح از رعایت اصول و زیست متواضعانه، همان چیزی بود که مردم نیز از او دیدند و باعث شد جایگاهی ویژه در قلب‌ها پیدا کند.

یادداشت: احمد غلامی دکترای حقوق عمومی و مدرس دانشگاه

انتهای پیام/864+