وقتی گرما به درد بیماران اضافه می‌شود

به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرم‌آباد،گرمای تابستان در خرم‌آباد، پدیده‌ای تازه یا غیرقابل پیش‌بینی نیست. هر سال با آغاز فصل گرما، دمای هوا از مرز 40 درجه سانتی‌گراد عبور می‌کند و شرایط را برای شهروندان دشوار می‌سازد. با این حال، آنچه امسال در بیمارستان شهید رحیمی رخ داده، تنها یک مشکل فنی نیست؛ بلکه نمادی از نبود برنامه‌ریزی و مدیریت پیشگیرانه در یکی از مهم‌ترین مراکز درمانی استان لرستان است.

اکنون در اواسط مردادماه قرار داریم و بیش از 50 روز از آغاز تابستان گذشته است، اما همچنان بخش‌هایی از بیمارستان شهید رحیمی با مشکل جدی سیستم سرمایشی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. این در حالی است که بیماران، همراهان آنان و حتی کارکنان بیمارستان ناچارند ساعت‌های طولانی را در گرمای طاقت‌فرسا سپری کنند؛ شرایطی که با استانداردهای یک مرکز درمانی فاصله‌ای قابل توجه دارد.

گزارش خبرنگار ما از بیمارستان شهید رحیمی نشان می‌دهد شدت گرما در برخی بخش‌ها به حدی است که بسیاری از بیماران و همراهان آنان برای تحمل شرایط، ناچارند پنکه‌های شخصی با خود به بیمارستان بیاورند. تصاویر و مشاهدات میدانی نیز این واقعیت را تأیید می‌کند؛ واقعیتی تلخ که پرسش‌های جدی درباره وضعیت زیرساخت‌های این مرکز درمانی ایجاد کرده است.

پس از افزایش انتقادها، روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی لرستان با انتشار اطلاعیه‌ای اعلام کرد که به دلیل افزایش ظرفیت تخت‌های بستری و بالا رفتن میزان اشغال تخت‌ها، سیستم سرمایشی موجود پاسخگوی نیاز بیمارستان نبوده است. بر اساس این اطلاعیه، دو دستگاه چیلر خریداری شده و مراحل نصب و راه‌اندازی آن‌ها پس از طی فرآیندهای قانونی در حال انجام است.

در بخش دیگری از این اطلاعیه آمده است که به دلیل زمان‌بر بودن نصب چیلرها و گرمای بی‌سابقه روزهای اخیر، با دستور رئیس دانشگاه و از طریق ترک تشریفات خرید، تا پایان هفته 40 دستگاه کولر گازی خریداری و در بخش‌های مختلف بیمارستان نصب خواهد شد تا مشکل موجود به صورت موقت برطرف شود.

اگرچه اعلام این اقدامات می‌تواند نشان‌دهنده عزم مسئولان برای کاهش مشکلات باشد، اما پرسش اصلی همچنان بی‌پاسخ مانده است؛ چرا این تصمیم‌ها پیش از آغاز فصل گرما اتخاذ نشد؟ آیا افزایش دمای هوا در خرم‌آباد اتفاقی غیرمنتظره بوده است که مسئولان را غافلگیر کرده، یا اینکه ضعف در پیش‌بینی و برنامه‌ریزی باعث شده امروز بیماران هزینه این تأخیر را بپردازند؟

خرید دو دستگاه چیلر و سپس تصمیم برای تهیه 40 دستگاه کولر گازی، زمانی مطرح شده که بخش عمده تابستان سپری شده است. اگر این اقدامات در ماه‌های پایانی سال گذشته یا دست‌کم در فصل بهار آغاز می‌شد، امروز بیماران و همراهان آنان مجبور نبودند گرمای طاقت‌فرسا را در کنار دغدغه بیماری تحمل کنند. مدیریت بحران زمانی ارزشمند است که پیش از وقوع بحران شکل گرفته باشد، نه زمانی که بحران به اوج رسیده است.

از سوی دیگر، مشکل تأسیسات بیمارستان شهید رحیمی به موضوعی تکراری تبدیل شده است. این بیمارستان در زمستان نیز بارها با مشکلات مربوط به سیستم گرمایشی مواجه بوده و اکنون در تابستان نیز از نارسایی سیستم سرمایشی رنج می‌برد. تکرار این چرخه، نشان می‌دهد مسئله فراتر از یک نقص مقطعی بوده و نیازمند بازنگری اساسی در زیرساخت‌ها و شیوه نگهداری تأسیسات است.

بیمارستان، محل مراجعه آسیب‌پذیرترین افراد جامعه است؛ بیمارانی که توان تحمل شرایط نامساعد را ندارند و همراهانی که با نگرانی وضعیت عزیزان خود را دنبال می‌کنند. انتظار می‌رود حداقل امکانات رفاهی و استانداردهای محیطی در چنین مکانی فراهم باشد و هیچ بیماری به دلیل گرمای شدید، رنجی مضاعف را تجربه نکند.

اکنون که دانشگاه علوم پزشکی از خرید تجهیزات جدید و اقدامات فوری خبر داده است، افکار عمومی انتظار دارد این وعده‌ها در کوتاه‌ترین زمان ممکن به نتیجه برسد. با این حال، مطالبه اصلی مردم تنها رفع مشکل امروز نیست؛ بلکه ایجاد سازوکاری است که سال آینده، بیمارستان شهید رحیمی نه در گرمای تابستان و نه در سرمای زمستان، دوباره به تیتر رسانه‌ها تبدیل نشود. پیشگیری، برنامه‌ریزی و پاسخگویی، کم‌هزینه‌تر و مؤثرتر از مدیریت دیرهنگام بحران است.

انتهای پیام/