همایش شیرخوارگان حسینی؛ طنین نام علی‌اصغر(ع) در 200 نقطه خراسان جنوبی

به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، صبح هنوز به نیمه نرسیده بود که خیابان‌های منتهی به مصلی‌ها، مساجد و حسینیه‌های خراسان جنوبی رنگ دیگری به خود گرفت. پرچم‌های سبز و سیاه در دست مادران به اهتزاز درآمده بود و کالسکه‌ها و آغوش‌هایی که میزبان کوچک‌ترین میهمانان محرم بودند، آرام‌آرام به سمت محل برگزاری همایش جهانی شیرخوارگان حسینی حرکت می‌کردند.

انگار همه چیز از یک نام آغاز می‌شد؛ نام کودکی شش‌ماهه که قرن‌هاست گهواره‌اش در تاریخ تکان می‌خورد و هر سال با آغاز محرم، میلیون‌ها دل را روانه دشت کربلا می‌کند. امسال اما روضه علی‌اصغر(ع) برای بسیاری از مادران، رنگ و بویی دیگر داشت؛ گویی فاصله میان گهواره خونین کربلا و قاب عکس برخی کودکان این سرزمین کوتاه‌تر از همیشه شده بود.

اینجا مادران آمده‌اند؛ با کودکان در آغوش و اشک در چشم

مصلی المهدی(عج) بیرجند مملو از جمعیتی بود که از ساعات ابتدایی صبح خود را به مراسم رسانده بودند. مادران، نوزادان خود را در آغوش گرفته بودند؛ کودکانی با لباس‌های سبز و سفید، سربندهای «یا علی‌اصغر(ع)» و دست‌های کوچکی که بی‌خبر از فلسفه این اجتماع، در آغوش امن مادران آرام گرفته بودند. هر گوشه‌ای از مصلی روایتی داشت؛ مادری که کودکش را می‌بوسید، مادری که اشک می‌ریخت و مادری که آرام زیر لب نام حسین(ع) را زمزمه می‌کرد.

با آغاز مرثیه‌خوانی، سکوتی سنگین بر فضای مراسم نشست. صدای روضه‌خوان که از تشنگی طفل شش‌ماهه کربلا می‌گفت، اشک را بر گونه‌های بسیاری از حاضران جاری کرد. در آن لحظه، انگار همه مادران جهان در یک نقطه ایستاده بودند؛ کنار گهواره‌ای که روزی با تیر دشمن خاموش شد اما صدایش تا امروز در تاریخ مانده است.

گهواره‌ای که هنوز تاریخ را می‌لرزاند

چهارمین روز محرم، روز یادآوری کوچک‌ترین شهید عاشوراست؛ کودکی که نه شمشیری در دست داشت و نه در میدان نبرد جنگید، اما نامش به سندی جاودان از مظلومیت تبدیل شد. وقتی مداح از لحظه‌ای گفت که امام حسین(ع)، علی‌اصغر(ع) را در آغوش گرفت و به سوی دشمن برد، بسیاری از مادران ناخودآگاه کودکان خود را محکم‌تر در آغوش فشردند. این همان نقطه‌ای است که روضه علی‌اصغر(ع) از یک واقعه تاریخی فراتر می‌رود و به عمیق‌ترین احساسات انسانی گره می‌خورد؛ به عشق مادر، به امنیت آغوش و به درد جانکاه از دست دادن فرزند.

از کربلا تا امروز؛ وقتی مظلومیت تکرار می‌شود

محرم تنها روایت گذشته نیست؛ آیینه‌ای است که انسان امروز نیز خود را در آن می‌بیند. وقتی سخن از کودکان بی‌گناه به میان می‌آید، ذهن‌ها ناخودآگاه به سوی علی‌اصغر(ع) می‌رود. کودکی که قربانی دشمنی با حقیقت شد و نامش برای همیشه در حافظه تاریخ باقی ماند.

امروز نیز هرجا کودکی بی‌گناه قربانی خشونت و جنگ می‌شود، هرجا مادری با داغ فرزند روبه‌رو می‌شود و هرجا خانه‌ای در سوگ کودکی می‌نشیند، یاد مظلومیت طفل شش‌ماهه کربلا بار دیگر زنده می‌شود. شاید به همین دلیل بود که اشک‌های امسال برخی مادران، تنها برای روضه‌ای مربوط به قرن‌ها پیش نبود؛ اشک‌هایی بود که میان تاریخ و اکنون پلی عاطفی ساخته بود.

200 نقطه از خراسان جنوبی؛ یک صدا، یک روضه

همایش جهانی شیرخوارگان حسینی امسال در بیش از 200 نقطه شهری و روستایی خراسان جنوبی برگزار شد.از بیرجند تا طبس، از قاین تا نهبندان، از زیرکوه تا سربیشه، هزاران مادر و کودک در این آیین معنوی حضور یافتند و با یاد حضرت علی‌اصغر(ع) اشک ریختند.

مسئول مجمع جهانی همایش شیرخوارگان حسینی در خراسان جنوبی با اشاره به برگزاری این مراسم در 9 هزار نقطه ایران و 45 کشور جهان گفت: همزمان با نخستین جمعه محرم، اجتماع عظیم شیرخوارگان حسینی در بیش از 200 نقطه استان برگزار شد و هفت هزار دست لباس و سربند متبرک نیز میان شیرخوارگان توزیع شد. در بسیاری از شهرها و روستاها، گهواره‌های نمادین در میان جمعیت قرار داشت؛ گهواره‌هایی که هر کدام نمادی از مظلومیتی بودند که قرن‌هاست در حافظه مسلمانان زنده مانده است.

زینب(س) هنوز میان خیمه‌ها ایستاده است

مراسم رو به پایان بود. برخی کودکان در آغوش مادران به خواب رفته بودند و برخی دیگر بی‌قرار، در میان جمعیت نگاه می‌کردند. اما اشک‌ها همچنان جاری بود. گویی در میان این جمعیت، روایت کربلا هنوز ادامه داشت. گویی زینب(س) هنوز از میان خیمه‌ها عبور می‌کند، هنوز میان حرم و قتلگاه قدم برمی‌دارد و هنوز نام حسین(ع) را فریاد می‌زند.مادران نیز با کودکان در آغوش، همان مسیر را با دل‌های خود طی می‌کنند؛ از گهواره علی‌اصغر(ع) تا تمام کودکانی که نامشان در دفتر مظلومیت تاریخ ثبت شده است.

آیین شیرخوارگان حسینی در خراسان جنوبی به پایان رسید، اما روضه طفل شش‌ماهه کربلا همچنان در دل‌ها جاری ماند؛ روضه‌ای که هر سال تکرار می‌شود تا جهان فراموش نکند حقیقت، حتی اگر در گهواره باشد، ماندگار خواهد ماند.

انتهای پیام/