افسران جنگ نرم پای روضه سیدالشهدا؛ وقتی قلم‌ها اذن خادمی می‌گیرند

به گزارش خبرگزاری تسنیم از رشت، همه‌ساله با نزدیک شدن ماه محرم، کوچه‌ها و خیابان‌هایمان با پرچم‌های سیاه و نام مبارک سیدالشهدا آذین می‌شوند و عطر محرم در فضای شهر می‌پیچد و دل‌های عاشقان نیز بی‌اختیار به سمت خیمه‌های عزای امام حسین(ع) هدایت می‌شود.

امسال اما این پرچم‌ها، نوای نوحه و زمزمه یا حسین قرار است مرهمی بر دل‌های داغدار باشد؛ قرار است صبرمان به صبر حضرت زینب(س) گره بخورد و به یاد روضه‌های مجسم کربلا در خیابان‌های ایران در روزهای جنگ رمضان، عاشورایی‌تر عزاداری کنیم و همچون بانوی مصیبت‌دیده کربلا فریاد “ما رأیتُ إلا جمیلاً” سر دهیم تا دشمن بداند ملتی که از مکتب سیدالشهدا و بانوی مجاهد کربلا الگو گرفته است، کوهی از صبر و استقامت است و با هیچ طوفانی فرو نمی‌ریزد و با هیچ تهدیدی به زانو درنمی‌آید.

کیست که نداند این خاصیت عشق حسین(ع) است که انسان را از هیاهوی زمین و زمان جدا می‌کند، دل‌ها را آرام می‌سازد و در میان سختی‌ها، صبری شیرین و آرامشی عمیق در جان‌ها می‌نشاند.

میدان حماسه رشت نیز در صد و ششمین قرار عاشقانه خود رنگ و بوی محرم گرفت؛ مردم دلداده با دل‌هایی آکنده از اندوه گرد هم آمدند و به یاد مصیبت‌های سیدالشهدا(ع) و در سوگ رهبر شهید اشک ریختند؛ در گوشه‌ای از این میدان، اصحاب رسانه گیلان که شب‌های متوالی با سلاح قلم و دوربین روایتگر حماسه مردم در غرفه روایت حضور سردار شهید نائینی بودند، این‌بار آرام و بی‌ادعا پای روضه سیدالشهدا(ع) نشستند تا اذن خادمی بگیرند؛ چراکه دفاع و مقاومت عاشورایی ملت ایران همچنان چشم به قلم‌ها و دوربین‌های افسرانی دارد که باید شهید آوینی زمانِ خود باشند.

غرفه روایت حضور حال و هوای متفاوتی را تجربه می‌کرد؛ حال و هوایی آمیخته با عطر محرم و یاد شهدا. صدای مداح و نوای یا حسین در فضا می‌پیچید و پرچم‌های مقدس ایران اسلامی در کنار پرچم‌ سیاه محرم زیر نور پروژکتور می‌درخشیدند و خبرنگارانی که معمولاً در میان هیاهوی اخبار و پشت لنز دوربین‌ها دیده می‌شوند این‌بار آرام و بی‌صدا به یاد سیدالشهدا و شهدای جنگ رمضان اشک می‌ریختند‌.

افسران جنگ نرمی که در التهاب جنگ رمضان خادمان انعکاس حقیقت‌ و راویان بعثت مردم شدند؛ در روزهایی که صدای موشک و جنگنده و تجاوز دشمن، آرامش را از قلب مردم می‌گرفت، این خبرنگاران بودند که در کوچه‌ پس‌ کوچه‌های شهر با سلاح دوربین و قلم روایتگر امید شدند.

در همان روزها که دشمن با گلوله و آتش به میدان آمده بود، نبرد جنگ روایت‌ها نیز شکل‌ گرفته بود و شبکه‌های فارسی‌زبان معاند تلاش می‌کردند با تحریف واقعیت‌ها و القای ترس و ناامیدی، ذهن و آرامش مردم را هدف بگیرند و لذا خبرنگاران متعهد در این میدان نبرد به خوبی می‌دانستند که ممکن است هر هجمه ناجوانمردانه و هر تیتر و توئیت مغرضانه دشمن، از انگیزه قهرمانانِ میدان نبرد و خیابان بکاهد و ایمان‌ها را بلرزاند در چنین میدانی، خبرنگاران با انعکاس اخبار و مستندات و گزارش‌ها، خاکریز تازه‌ای در برابر دشمنان مردم ساختند و با روایت‌های صادقانه خود، قلب‌های بی‌قرار را آرام و عزم مردان میدان نبرد را استوارتر کردند.

این راویان بعثت مردم بودند که صدا و مطالبه دختربچه‌ ایرانی که با شور کودکانه‌اش از موشک صورتی می‌گفت، به گوش رزمندگان پای لانچر رساندند و در گوشه‌های دیگر میدان، تصویر حماسه مردم حاضر در سنگر خیابان‌ها را در قاب دوربین ثبت کردند تا امید در دل‌ها زنده بماند.

گاهی هم دوربین از دستشان می‌افتاد نه از سر خستگی بلکه برای یاری رساندن به مردم آسیب‌دیده و زخم‌دیده. مثل آن خبرنگاری که وقتی دید امدادگری میان آوارها برای نجات مردم می‌دود، دوربین را کنار گذاشت و خودش هم در کنار او دست به کار شد و مردمش را از زیر آوار بیرون کشید.

این راویان بعثت مردم یک پایشان در سنگر خیابان و پای دیگرشان در کوچه‌ پس‌ کوچه‌های شهر در کنار امدادگران و نیروهای جهادی بود؛ آنان می‌دانند که خبرهایشان می‌تواند سرنوشت‌ساز و یا تغییردهنده معادلات دشمن باشد برای همین، رسالت خبرنگار در چنین روزهایی از جنس امانت، صداقت و شرافت بود؛ آن‌ها خوب می‌دانند که روایت‌هایشان می‌تواند وجدان‌ها را بیدار کند و این موج بیداری و هوشیاری به خارج از مرزهای ایران اشاعه پیدا می‌کند چراکه امروز دنیا مبهوت ایستادگی و مقاومت مردم ایران و قدرت نظامی نیروهای مسلح ایران در برابر آمریکا و ارتش تا بن‌دندان مسلحش است.

و حالا ماه عزای سیدالشهدا از راه رسیده است؛ محرمی که با محرم‌های گذشته فرق دارد؛ افسران جنگ نرم در چنین ایامی بیش از همیشه مسئولیت سنگینی را بر دوش خود احساس می‌کنند؛ ایامی که دشمن وحدت و انسجام تقویت‌شده ملی را هدف گرفته است.

در چنین میدانی نیز در غرفه روایت حضور سردار شهید نائینی رشت در آستانه محرم، اهل قلم و تصویر آمده‌اند تا اذن خادمی بگیرند؛ کمی دقت می‌خواهد تا صدای دل‌ها را بشنوی و در آن غرق شوی. حسین جان با دلی خسته به کشتی نجاتت پناه آورده‌ایم تا اذن خدمت بگیریم، با دلی که همه داغ‌ها را با هم دیده است و ماه‌ست سر در گریبان فرو برده، این دل‌ بیش از همیشه محتاج پناه خیمه‌ات است، امسال ما را محکم‌تر در آغوش بگیر.

حسین جان در روزگاری که دشمن با دروغ و تحریف به میدان آمده‌، یاری‌مان کن تا خبرنگارِ حسینی و عاشورایی مکتب تو برای ایرانِ عاشورایی باشیم و همچون گذشته دشمنان این مرز و بوم را ناامید سازیم. حسین جان این خادمانت را دریاب و دست یاری‌ات را از ما دریغ نکن. ما همه دارایی‌مان عشق و محبت توست و دشمن نیز از همین می‌هراسد چون می‌داند نام و یاد حسین پیروز همیشگی تاریخ است.

گزارش از: زهرا رستگار

انتهای پیام/