مزار کاهی سربیشه؛ روایتی زنده از عشق مردم کویر به اهل‌بیت(ع)

به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، در دل جاده‌های آرام و کشدار خراسان جنوبی، آنجا که کویر با تپه‌های نرم و دشت‌های خاموش درآمیخته، بقعه‌ای قد برافراشته که سال‌هاست مأمن دل‌های خسته و پناهگاه عاشقان اهل‌بیت(ع) شده است؛ آستان مقدس بی‌بی زینب خاتون(س) در سربیشه، همان «مزار کاهی» معروف که نامش برای مردم منطقه با ایمان، کرامت و آرامش گره خورده است.

هرچه به سمت جنوب شرقی بیرجند حرکت می‌کنی، رنگ زمین آرام‌آرام تغییر می‌کند. باد بر شانه دشت‌ها می‌وزد و جاده، زائر را به نقطه‌ای می‌رساند که گنبد و بارگاه امامزاده از دور در میان سکوت کویر خودنمایی می‌کند؛ بقعه‌ای که نه‌تنها یک زیارتگاه، بلکه بخشی از هویت معنوی مردم خراسان جنوبی است.

آرامگاهی در مسیر خورشید خراسان

بقعه بی‌بی زینب خاتون(س) در 59 کیلومتری جنوب شرقی بیرجند و در حوالی شهرستان سربیشه قرار گرفته است. منطقه‌ای خوش آب و هوا که سال‌هاست زائران، رهگذران و دوستداران اهل‌بیت(ع) را به سوی خود می‌کشاند.

درباره هویت این بانوی بزرگوار روایت‌های متعددی نقل شده اما آنچه در میان مردم و منابع تاریخی شهرت بیشتری دارد، انتساب وی به خاندان امام موسی کاظم(ع) است. بسیاری معتقدند بی‌بی زینب خاتون(س)، دختر امام موسی کاظم(ع) و خواهر امام رضا(ع) بوده که در مسیر هجرت و عبور از خراسان، هنگام رسیدن به روستای کاهین، بیمار شده و در همان‌جا دار فانی را وداع گفته است.

«علی‌بن محمد یاسری» در کتاب تاریخ قهستان درباره این واقعه چنین روایت می‌کند: سیده‌ای از خاندان ستر علیا و سلاله مرتضوی، به سببی از اسباب گذرش بر قریه کاهین افتاد و به‌واسطه عارضه‌ای در همان محل رحلت کرد.

روایتی که سال‌هاست سینه‌به‌سینه میان مردم منطقه نقل می‌شود و حالا بر فراز همان تپه‌ای که پیکر مطهر این بانوی بزرگوار آرام گرفته، بارگاهی ساخته شده که نور معنویت آن تا دوردست‌های کویر امتداد یافته است.

مزار کاهی؛ پناه دل‌های خسته

مردم منطقه هنوز هم این بقعه را بیشتر با نام «مزار کاهی» می‌شناسند؛ نامی که ریشه در همان روستای تاریخی کاهین دارد. زائرانی که به این مکان می‌آیند، از آرامشی متفاوت سخن می‌گویند؛ آرامشی که در سکوت کویر و زیر سایه گنبد امامزاده، رنگ دیگری پیدا می‌کند.

صبح‌های زود، پیش از آنکه آفتاب کویر تند شود، صدای زمزمه زیارت‌نامه در فضای بقعه می‌پیچد. زنان و مردانی که از شهرها و روستاهای اطراف آمده‌اند، کنار ضریح می‌ایستند، دعا می‌خوانند و دل‌هایشان را به پنجره‌های امید گره می‌زنند.

برای بسیاری از مردم خراسان جنوبی، این امامزاده فقط یک زیارتگاه نیست؛ بخشی از زندگی روزمره و تکیه‌گاهی معنوی در روزهای سخت است.

توسعه‌ای برای زائران در قلب کویر

در سال‌های اخیر، اقدامات عمرانی گسترده‌ای در این بقعه انجام شده تا شرایط حضور زائران و مسافران بهتر از گذشته فراهم شود.

رئیس هیئت امنای امامزاده بی‌بی زینب خاتون(س) می‌گوید: در چهار سال گذشته و با همت خیران و حمایت دولت، شبستانی به وسعت هزار متر مربع در این مجموعه ساخته شده و 16 سوئیت اقامتی نیز برای اسکان زائران احداث شده است.

به گفته هریوندی، اجرای طرح‌های زیرساختی همچون گازکشی، ساخت سپتیک و توسعه امکانات رفاهی، بخشی از برنامه‌هایی بوده که برای رفاه زائران انجام شده است.

حالا زائرانی که از مسیرهای دور به این بقعه می‌آیند، می‌توانند ساعاتی را در فضایی آرام و مجهز سپری کنند؛ اتفاقی که باعث شده مزار کاهی به یکی از توقفگاه‌های مهم زائران مسیر رضوی تبدیل شود.

بقعه‌ای فراتر از یک زیارتگاه

اما آنچه این امامزاده را بیش از پیش در میان مردم شاخص کرده، نقش فرهنگی و اجتماعی آن است. آستان مقدس بی‌بی زینب خاتون(س) در طول سال میزبان برنامه‌های متعدد مذهبی و فرهنگی است.

از عزاداری‌های باشکوه محرم و صفر گرفته تا جشن‌های اعیاد شعبانیه، محافل قرآنی، مراسم احیای شب‌های قدر و ویژه‌برنامه‌های ماه رمضان؛ همه و همه باعث شده این بقعه به قلب تپنده فعالیت‌های مذهبی منطقه تبدیل شود.

در بسیاری از مناسبت‌ها، صحن امامزاده مملو از جمعیتی می‌شود که برای شرکت در مراسم گرد هم آمده‌اند. کودکان در کنار خانواده‌ها حضور دارند، پیرمردها خاطرات قدیمی مزار را مرور می‌کنند و جوانان در برنامه‌های فرهنگی مشارکت دارند.

همین پیوند میان معنویت و فعالیت‌های اجتماعی، باعث شده امامزاده بی‌بی زینب خاتون(س) نقش مهمی در تقویت هویت دینی و فرهنگی منطقه ایفا کند.

روایت ماندگار عشق به اهل‌بیت(ع)

کویر خراسان جنوبی، با همه سکوت و خشکی‌اش، سال‌هاست روایتگر عشق مردم این دیار به اهل‌بیت(ع) است. در میان همین دشت‌های آرام، بقعه بی‌بی زینب خاتون(س) چون چراغی روشن، دل‌های بسیاری را به خود جذب کرده است.

زائرانی که از این مکان بازمی‌گردند، تنها یک زیارت ساده را پشت سر نگذاشته‌اند؛ آن‌ها تجربه‌ای از آرامش، امید و پیوند دوباره با معنویت را با خود می‌برند.

امروز مزار کاهی نه‌تنها یادگار حضور بانویی از خاندان اهل‌بیت(ع) در خراسان جنوبی است، بلکه به نمادی از همدلی مردم، خدمت به زائران و استمرار فرهنگ رضوی در دل کویر تبدیل شده؛ بقعه‌ای که همچنان در مسیر خورشید خراسان، روشنی‌بخش دل‌های عاشقان است.

 

انتهای پیام/